Monday, October 22, 2012

My Two Wheeler

"Something inside me bothers me so much every day..


I just want to ask it.. why it does this to me all day..

I have so much to do and yet this thing keeps pulling me..

One fine day.. I grabbed a torch to check what this is..

I understood , this way I will never find who it is..

I was as scared as a child in dark

Closed my eyes and yelled back..

It just calmly said ..IT is You speaking to you..



Freedom is all my spirit needed… is the only song.. you knew

Love is the only need.. I have .. you said all your life…and nothing new



Now you see at everyone and think .. are you like me..?

If not why do you bother so much and spoil the fun

Its someone else like you trying to be themselves..



You don’t love them, yet follow their line…

When all you have to do is..

Love them and follow your heart..



Order for a life is to make it happy

If life itself is squeezed out of it..

Then you better give a damn about it..





You wanna be.. Girlishly stylish…

And wanna be Boyishly Stubborn

You wanna be womanishly Careful

And also wanna be Manishly Gutsy..



Whenever someone says… you are a Tomboy.. one part of you screams with agony..

And if some one says you are entirely a girl.. another part cries with anguish…

All you wanna tell this world is to yell on top of a mountain… that IT’s ME nothing else….



And yet you never took time to listen to me.. and now as you have done it..

Ride on… Ride on your two wheeler of freedom and love…

"



Thursday, September 13, 2012

NIjam

అవనిగడ్డ  గ్రామంలో, రాములయ్య అంటే తేలియని వారు ఉండరు. ఆయన  ఎవరో కాదు , మా నాన్న. నా పేరు రఘు. ఇప్పుడు నేను చెప్పబోయేది నా కధే.

1986  ఆగష్టు 10:

మా నాన్నకి  గత కొద్ది రోజులుగా అస్సలు బాగుండటం లేదు. పరిస్థితి చేయిదాటిపోయింది, ఇంట్లో ఉంచటమే నయం అని డాక్టర్ గారు చెప్తే,ఇంట్లోనే నేను,బామ్మా నాన్నని చూసుకుంటూ ఉన్నాం.  నాన్న  వారం రోజుల నుంచి ,   మూసిన కన్ను తెరవకుండా  ఉన్నారు.  నాకు ఏదో చెప్పాలి అని చూస్తున్నారు కానీ  చెప్పలేకపోతున్నారు. ఆయన  బాధ చూస్తుంటే  నాకు అన్నీ తనే అయ్యి, పెంచిన నాన్నకి ఇప్పుడు నేను ఏమీ  చెయ్యలేకపోతున్నానే  అని దుఖంతో నాకు చాలా చాలా దిగులుగా ఉంటోంది.  నా నిస్సహాయత మీద నాకు ఎనలేని, ఎడతెగని కోపం వస్తోంది.

"ఊరుకో రఘు, నువ్వు మాత్రం ఏం చెయ్యగలవు చెప్పు?" నా స్నేహితుడు, రంగా పరామర్శతో ఉలిక్కిపడి చూశాను. వాడు నా ఆలోచనలని చదవగలడేమో! లేదంటే.. ఇలా ఎలా అనగలడు?

"నీకు తెలియదు రా .. నాన్న ఏదో చెప్పాలి అని చూస్తున్నారు కానీ,  చెప్పలేకపోతున్నారు . ఆరోగ్యం బాలేదు అని కాదు, ఆయన  మానసికంగా కూడా ఏదో మధన  పడుతున్నారు.అది చూస్తూ నేను ఏమీ చెయ్యలేకపోతున్నాను"

"నేను అంటున్నదీ అదే. చెయ్యగలిగేది అయితే చేస్తావుగా ,ఇప్పుడు చెయ్యలేని దాని గురించి బాధ పడతావెందుకు ?"

"అమ్మ పోయినప్పటి నుంచి  నాన్న ఎంత అపురూపంగా పెంచారంటే ,అమ్మ ఉన్నా అలా చూసుకునేది కాదేమో!  నా కోసం  ఆయన  పెళ్ళి చేసుకోలేదు . నాకు అన్నీ సమకూర్చటం కోసం ఆయన  తన కనీస అవసరాలని కూడా వదిలేసుకున్నారు."

"నువ్వు కూడా ఆయనకు దగ్గరగా ఉండాలనే కదా డిగ్రీ చదివినా, పట్టణంలో ఉద్యోగం వచ్చినా, వదులుకున్నావ్ ? రెండు నెలల నుంచి చంటి పిల్లాడిని చూసుకున్నట్లు చూసుకుంటున్నావు.ఇప్పుడు నువ్వు ఇలా బాధ పడటంలో అర్ధం లేదు "

రంగా  ఎప్పుడూ  ఇంతే! చెయ్యగలిగింది  చేశావ్, ఇంక ఫలితం గురించి ఆలోచించటం నీ భాద్యత కాదు,
వదిలెయ్యాలి అంటాడు. అలాగే ఉంటాడు. వాడిని చిన్నప్పటి నుంచి చూస్తున్నా , ఏ పరిస్థితిలో ఐనా  నిబ్బరంగా ఉండటం నాకు అలవడలేదు.  వాడికున్న తెగువ, ధైర్యం కూడా నాకు లేవనే చెప్పాలి.  వాడికి సబబు అనిపిస్తే ఏదైనా చేస్తాడు.. నా ఆలోచనలు మా నాన్న మీద నుండి రంగా మీదకు మళ్ళాయి .....

1984 ఏప్రిల్ 5

రంగాని ఎవరో కొట్టి , చెరువు గట్టున పడేశారు అన్న మాట విని నేను గబగబా వాడింటికి బయలుదేరాను.  వాడింట అడుగు పెట్టగానే ఝాన్సీ .. ఏడుస్తూ ఎదురొచ్చింది. ఝాన్సీ  మా పిన్ని గారి అమ్మాయి, రంగా మంచి వాడు అని మా పిన్ని వాళ్ళు .. నా చేతనే సంబంధం మాటాడించి పెళ్ళి చేశారు . రెండు ఏళ్ళ బాబు కూడాను వాళ్ళకి.
"చూడన్నయ్య, ఎవరో  కొట్టి కాలవ  గట్టున పడేస్తే, అటుగా వెళ్ళే కూలీలు తీసుకొచ్చారు. ఎవరు కొట్టరంటే? నోరు తెరచి చెప్పటం లేదు. గుర్తులేదు అంటున్నారు. కాస్త నువ్వైనా అడుగు."

లోపలకు వెళ్ళి చూశాను గదా, ఎవరో చాలా దారుణంగా కొట్టారు!

 "ఏమయింది రా .. ఏంటి ఈ దెబ్బలు?"

"ఏం లేదురా బాబూ .. ఝాన్సీ ఖంగారు  అంతే !" 

"ఆ మాట  అనద్దు  మీరు. నా కంగారు వల్లనే దెబ్బలు తగిలాయా మీకు? నాకు చెప్పక్కర్లేదు, కనీసం అన్నయ్యకు అన్నా చెప్పుకోండి ,మీ బాధ ఏంటి అని. అన్నయ్యా ! నేను మీకు ఏదన్నా తినటానికి తీసుకొస్తాను  ఉండండి " అని విస విసా  వెళ్ళిపోయింది ....

రంగా ఎంతైనా అదృష్టవంతుడు  ఎంత మందికి దొరుకుతుంది ? ఇంత అర్ధం చేసుకొనే  భార్య..!

" ఇప్పుడు చేప్పరా అబ్బాయ్ ... ఈ దేబ్బలేంటి? ఈ గోల ఏమిటి ?"

" ఏం లేదు రా నీకు గీత తెలుసు కదా?"

"జమిందారు గారి అమ్మాయి ..."

"హా నేను పొలం కౌలుకి చేసే జమిందారు గారి అమ్మాయి.."

"తెలిస్తే ?!!"

"అబ్బా .. చెప్పనివ్వరా ... తను చిన్న పిల్ల, నిండా 15 ఏళ్ళు లేవు. నేను అంటే ఇష్టం అంటుంది, ప్రేమ అంటుంది. ఇది ప్రేమ కాదు  బంగారు తల్లీ , నేను నీకు రెండింతలు వయసు ఉన్నవాడిని, పెళ్లి అయ్యి,నాకు ఒక కొడుకు కూడా ఉన్నాడు. ఇది ఆకర్షణ అని చెప్పాను చాలా మార్లు ... ఏమనుకుందో  ఏమో... జమిందారు గారు రమ్మన్నారు అంటూ కబురు పెట్టించింది ...  నేను నిజమే అనుకొని  వెళ్ళాను ... వెళ్ళిన మరు క్షణం అర్ధం అయ్యింది విషయం!  నేను తనకు నచ్చ చెప్తుండగానే ... అందరూ  నిద్ర లేచారు... ఆ పిల్ల.. ఎంతో భయపడింది పాపం.."

"అందుకని?" అని నేను కాస్త బిగ్గరగా అరిచాను..

" కోపగించుకోకురా ... చిన్న పిల్ల తెలియక చేసినదానికి.. అదే నీ కూతురు అయితే, తనకు ఒక  అవకాశం ఇస్తావు కదా... అందుకే.. నేనే ఏదో దొంగిలించటానికి  వచ్చాను, మీ అమ్మాయి నన్ను  చూసేసింది అని  చెప్పాను.
 దొంగోడికి దేహ శుద్ది  చేసి పంపించారు."

" ఆ పిల్ల తప్పుకి, నువ్వు శిక్ష అనుభవించటం ఏమిటి రా?"

" అంటే ఎం చెయ్యమంటావు ?"

"నిజం .. చెప్పి ఉండాల్సింది."

" చెప్పి ఆ పిల్ల జీవితం నాశనం చెయ్యమంటావా ?"

"నువ్వు తన్నులు తినటం బాగుందా? రేపు వాళ్ళ పొలం  ఏ మొహం పెట్టుకొని కౌలు చేస్తావ్? నీ గురించి ఆలోచించావా?  "

" నాకు ఈ ఊరిలో  సొంత పోలమా ? ఇల్లా?  ఆ మాత్రం కౌలు వేరే ఊరిలో కూడా దొరుకుతుంది.  అదే ఆ పిల్లకు తల్లి తండ్రుల ముందు, అయిన వాళ్ళ ముందు అల్లరి అయితే.. జీవితాంతం ఆ  మచ్చ ఉంటుంది ..."

"అలా అని నిజాన్ని  దాచేస్తావా ?"

"కొన్ని సందర్భాల్లో నిజం చెప్పకపోటమే మంచిది రా . ."

ఇదే మాట విన్నాను నేను. ఎక్కడో విన్నాను ??!ఎప్పుడో  విన్నాను! అసలు ఈ నిజం అనే మాటే నన్ను
ఎప్పుడూ తికమక పెడుతుంటుంది.... ఎక్కడ విన్నాను అంటే... నా ఆలోచనలు... రంగా మీద నుంచి మా నాన్న మీదకు మళ్ళాయి .....

1970 మార్చ్ 8

నాన్న నాకు అన్నం తినిపించకుండా ఉన్న రోజు లేదు. నాకు 15 ఏళ్ళు వచ్చిన  తరువాత కూడా నాన్న తినిపిస్తూనే  ఉన్నారు. హాయిగా రాత్రి పూట నాన్న చేతి  ముద్దలు తిని,ఆయనతో కబుర్లు చెప్తూ నిద్రపోటం అంటే ఎంత ఇష్టమో నాకు!నాన్నకు రాముడు ఆరాధ్య  దైవం. రాముడి  కధ ఒక్కటన్నా, చెప్పనిదే  మా కబుర్లు పూర్తి అయ్యేవి కావు. నాకు మాత్రం మా నాన్నే రాముడు.  ఎప్పుడు పడుకున్నామో  తెలియదు కానీ,నిద్దర్లో లీలగా ఏవో అరుపులు వినిపించాయి.  రానురానూ ... పెద్దవి అయ్యాయి... నేను ఉలిక్కిపడి లేచాను. నాన్న అప్పటికే లేచారు.. మా వీధి గుమ్మం ముందే ఆ చప్పుడు.. ఎవరో ఎవరినో ప్రాధేయపడుతున్నారు ...

" నీకు దణ్ణం పెడతాను నన్ను వదిలెయ్యి.. "

" ఈ  బుధి ముందు ఉండాల్సింది ... నీ మూలాన నేను జైలు కూడు తిన్నాను.. 4 ఏళ్ళు  ఈ పూట నిన్ను ఒదిలేది నేదు అబ్బయ్యా ..."

"గంగా ... నీకు పుణ్యం ఉంటుందిరా ...."

"నేను పాపమే చేస్తా..."

అంటూ  మాట పూర్తి కాకముందే..  నెత్తురు చింది మేము ఓరగా తెరచి చూస్తున్న కిటికీ మీద పడింది. నా కాళ్ళు మొద్దుబారిపోయాయి. నాన్న మాత్రం జాగర్తగా  తలుపేసి,ఏం మాట్లాడకుండా... నా భుజం మీద చెయ్యి వేశారు. నేనూ ఆయనతో పాటే నడిచాను. ఆ రాత్రి నాకు నిద్ర లేదు. కళ్ళు మూసినా,తెరిచినా  అదే దృశ్యం. చంపేశాడు నిలువునా... బాధ .. కోపం .. ఏదన్నా  చేసి బ్రతికించగలమా ?లేచి వెళ్ళి తలుపు తీసి కొన  ఊపిరితో ఉన్న అతనిని కాపాడాలి కదా!కానీ  నేను నిద్రపోతున్నాను..  పిరికితనం... నాన్న .. నా రాముడు.. రాముడు కూడా భయపడ్డాడా ? ఆలోచిస్తూనే పడుకుండిపోయినట్టు ఉన్నాను ..  మా నట్టింట్లో ఎవరో నుంచొని పెద్దగా అరుస్తున్నట్టు అనిపించింది... కళ్ళు తెరచి గడియారం వంక చూశాను .... 11 కావస్తోంది ...

"ఇంటి ఎదురుగా జరిగిన ఘోరాన్ని  చూడలేదంటావేమయ్య ?"

"చెప్పా కదండీ.. రాత్రి పడుకొని ఉన్నాం .. మాకు ఎలా తెలుస్తుంది..?"

"నువ్వెమీ  వినలేదు ... చూడలేదు అంటావు?"

"అవును !"

"constable ... హిట్ అండ్ రన్ అని రాసేయవయ్య.. ఇక్కడ సాక్ష్యం చెప్పే మగాడు ఎవడు లేడు  గాని .."

అని గుట్కా నములుతూ మా నాన్నని ఏహ్య భావంతో ఆ ఇన్స్పెక్టర్ చూస్తుంటే బాధ వేసింది...
అతను వెళ్ళిపోయే దాకా ఘడియలు లెక్కపెట్టి మరీ నుంచొని .... మా నాన్నని నిలదీశాను ..
 "నిజం చెప్పలేదేం నాన్న..?"

"నాకు ప్రాణం మీద తీపి లేదు రా.. నువ్వు అనాధవి అవ్వుతావు అనే భయం తప్ప ... ఆ భయమే లేకుంటే,రాత్రి కొన  ప్రాణం తో ఉన్న అతని గొంతులో కాసిని నీళ్ళు అన్నా పోసేవాడిని ..."

"నిజం చెప్పాల్సింది నాన్న.. " నా గొంతు పొడి బారిపోయింది..

నేను .. నా పిరికితనమే కాదు... మా నాన్న కి కూడా బలహీనతని .... నా మీద నాకే కోపం వచ్చింది ...

"కొన్ని సందర్భాల్లో నిజం చెప్పకపోటమే మంచిది రా.."

అని మా నాన్న వెళ్ళిపోయారు.. 

1986 ఆగష్టు 21

నిజం .. నిజం ... ఏ సందర్భం లోనూ చెప్పకూడదా? నాకు ఈ నిజం ఎప్పుడూ చిక్కు ప్రశ్నే ... నాన్న నా కోసం అబద్దం చెప్పారు ..రంగా .. అవతల వాళ్లకి సాయం చెయ్యటం కోసం అబద్దం చెప్పాడు.. ఎప్పుడు అబద్దమే జీవితాలను కాపడుతుంటే.. ఇంకా ఆ నిజం తో పని ఏముంది.. నాన్న పరిస్థితి ఏం బాగుండటం లేదు ..ఆయన అవస్థ చూస్తే జాలి వేస్తోంది. దేవుడు ఆయనను ఎందుకింత వేదనకు గురి చేస్తున్నాడో అర్ధం కావటం లేదు.
ఏదో చెప్పాలి అని తాపత్రయ పడుతున్నారు.. చెప్పలేకపోతున్నారు .. నన్ను మంచం దగ్గరే కూర్చోమంటున్నారు.... నాన్నగారు పోవాలి అని నాకు లేకపోయినా,ఆయనకు ఈ వేదన నుంచి ముక్తి వస్తే బాగుండు అనిపిస్తోంది.. గత కొద్ది రోజులుగా.  ఈ రోజు నుంచి రంగా,ఝాన్సీ నాకు సాయంగా ఉండటానికి ఇక్కడికి వస్తాం అన్నారు... గుమ్మం దగ్గర చప్పుడు చూస్తే.. వచినట్టే  ఉన్నారు ... వాళ్ళ సామాను లోపలికి తెస్తుండగా... బామ్మ అరుపు పెద్దగా ...

" ఒరే  రఘూ .!!!!".. నాకు భయం కమ్మేసింది.. పరుగెత్తుకెళ్ళి చూద్దును కదా..  నేను భయపడింది ఏమీ జరగలేదు.. నాలుగు రోజుల నుంచి కళ్ళు కూడా తెరవని నాన్న,చేతితో నన్ను పిలుస్తున్నారు ....  నాకు కన్నీళ్ళు ఆగలేదు ... ఆనందమో,బాధో కూడా నాకే అర్ధం కాటం లేదు.

 "నాన్న  ఏమిటి నాన్న..?" ... ...

"ఇలా రా.." అసలా ఎక్కడో నూతి లోంచి ఎవరో మాటాడుతున్నట్టు వినిపిస్తోంది ఆ గొంతు..
"ఇక్కడే ఉన్నాను నాన్నా .. చెప్పు..." మా నాన్న గారి మంచం మీద కూర్చున్నాను ,ఆయన చెయ్యి పట్టుకొని..
మంచి నీళ్ళు అన్నట్టు సైగ చేశారు .. ఝాన్సీ  ఎప్పుడు తెచ్చిందో  తెలియదు.. చటుక్కున నాకు నీళ్ళ చెంబు అందించింది .. నాన్న గారు నీళ్ళు తాగి ..

" నీకో విషయం చెప్పాలి నాన్నా .."

ఆయన గొంతు ఎంతో తేట పడింది నీళ్ళు తాగిన తరువాత....

" ఏమిటి నాన్న అది.?"

" ప్రతి ఒక్కరి జీవితం లో ఒక సత్యం ఉంటుంది రా ... అది కనుక తెలుసుకొని ఉంటే .. దానిని మోస్తూ బ్రతకాల్సిన పని లేదు. ఆ సత్యమే నిన్ను నడిపిస్తుంది. నా జీవితం మొత్తం  నేను ఒక నిజాన్ని మోస్తూ బ్రతికాను రా. దాని భారం ఎంత అంటే.. ఈ రెండు నేలలు అనుభవించింది..  చాలా తక్కువ... నీకు చెప్పకూడదు అనే అనుకున్నా ... నీకు చెప్పకుండా నేను ఆ భారం నుంచి.. విముక్తి పొందటం అసాధ్యం అని అర్ధమయ్యింది రా ! మీ అమ్మ గుమ్మం తగిలి.. ఆ అదురుకి రోటి మీద పడి తలకు గాయం అయ్యి చనిపోయింది కదా.. తనంత తానూ గా ... పడలేదు రా.. మీ అమ్మ పోకముందు వరకు నాకు విపరీతమైన కోపం ఉండేది... అయిన దానికి కాని దానికి కోపం వచ్చేది ... ఆ రోజు కూడా దేనికో  వాదులాట జరిగింది... మీ అమ్మ ఎప్పుడూ ఓపికగానే  ఉండేది .. ఆ రోజు నేను మరీ.. మితి మీరి అరవటం తో తను నాకు ఎదురు సమాధానం చెప్పింది... నాకు ఎదురు సమాధానం చెప్తుందా,అనే ఉక్రోషం తో .. చెయ్యి చేసుకున్నాను. ఆ అదురుకి .. గుమ్మం తగిలి రోటి మీద పడింది .. తలకు బలమైన గాయం అయ్యింది.. ఆసుపత్రి కి తీసుకు పోయాం. అది మాత్రం అందరిని బయటకు పంపి,తన పరిస్థితికి కారణం నేను కాదు,నేను అలా కొయ్యబారి పోయి దిగులుగా ఉండటం తనకు నచ్చదు... అని చెప్పింది.. జరిగింది ఎవరికీ చెప్పకూడదని ఒట్టు వేయించుకుంది.. నిన్ను జాగ్రతగా పెంచమని నాకు అప్పచెప్పింది... రెండు రోజులు  పోయాక.. చనిపోయింది.. నిజానికి మీ అమ్మ దేవత రా.. కాదు నా భార్య దేవత ... దేని గురించి ఆ రోజు ఘర్షణ అని మటుకు అడగకు.. నేను చెప్పను.. అది కోపగించుకోటానికే చిన్న విషయం .. ఇంక మనుషుల్ని దూరం చేసుకునే విషయమే కాదు.. ఈ నాన్నని అసహ్యించుకోవు కదరా నాన్నా ..."

అంటూ నా వైపు మా నాన్న చూసే వరకు నాకు తెలియలేదు.. నేను ఎప్పడు దూరంగా జరిగానో.. అసహ్యించుకోకూడదా ? ఎందుకని? ఒక్క  కారణం చెప్పండి ?హంతకులు మీరు !మీకు గంగా కి తేడ ఏమిటి నాన్న? అని పెద్దగా అరవాలి అని ఉంది. అయన ఎప్పుడు ఆఖరి శ్వాశ వదిలారో నాకు తెలియదు.ఝాన్సీ ఏడుపు మాత్రం వినిపిస్తోంది,మా నాన్న హృదయం ఆగిపోయింది. పోతే పోనీ ఇక్కడ నీ ప్రపంచమే ఆగిపోయింది. అంతా మోసం. చిన్నప్పటి నుంచి.. అయన ప్రేమ,ఆదరణ అంతా మోసం!అయన పాపాన్ని కడిగేసుకోవాలి అని చేసిన ప్రయత్నాలే .... నా దేవుడు... నా రాముడు.. మా అమ్మని చంపేసిన రాక్షసుడు ఒక్కడే .... నా నమ్మకం, నా ప్రపంచం,నా జీవితం అంతా మోసం!పెద్దగా అరవాలి అని ఉంది. ఏటన్నా .. పరిగెత్తి పారిపోవాలి అని ఉంది ... చీకట్లోకి... ఆగకుండా పరిగెత్తాలి అని ఉంది ... గుండె కొట్టుకోటం  ఆగిపోవచ్చు కదా... నేను పగలు,రాత్రి తేడ లేకుండా ఇదే ఆలోచనలతో.. గడిపెస్తున్నాను.. ఈ ఆలోచనలు నన్ను వీడటం లేదు.. నాన్న గారి అంత్యక్రియలు కూడా అయ్యిపోయాయి... కానీ ...

1986 సెప్టెంబర్ 2

అయినా ... నా పిచ్చి గాని ... ఆయనేదో మహాను భావుడు అన్నట్టు.. సత్యం.. నిజం... వెతుకు.. వెతికితే... జీవితం భారంగా గడవదు అని.. నాకు సుద్దులు చెప్పాడే  ... ఆయనేదో.. ... నాకు రోజు రోజుకి... కోపం ... కోపం తో రగిలిపోతున్నా... నాన్న గారికి అంత కోపం ఉండేదా ? నాకు ఊహ తెలిసినప్పటి నుంచి... నేను ఎప్పుడు ఆయనని.. కోపం గా  చూడలేదు.. అంత మాత్రానా ఆయన చేసిన పాపం పోతుందా? నిజాన్ని వెతకాలంట. ఎక్కడ?.. ఇప్పుడు నేను ఏ అడవి లొకో వెళ్ళి వెతకాలా?.. .. అంతా మోసం .....

చీకటి లో ఎటో నడుస్తున్నా నేను.. నాకు అర్ధం కాటం లేదు ఏదో అడవి లా ఉందే .. ఇక్కడికి ఎలా వచ్చాను నేను?
నా చేతిలో లాంతరు... కాలి కింద నేల  చల్లగా తగులుతోంది.. ఎక్కడ ఉన్నాను రా భగవంతుడా.?చల్లగా ...గాలి వీస్తోంటే అర్ధం అయ్యింది... నాకు చెమటలు పడుతున్నాయని ... వెళ్దాం అని అడుగు ముందుకేసేసరికి .. ఎవరో... పట్టి కుదుపుతున్నారు నన్ను....

ఉలిక్కి పడి ... లేచి చూసేసరికి... ఇంట్లో.... కుర్చీ ..లో.. హమ్మయ్య!!కలా !?

"ఏంటి నాన్న.. పట్ట పగలు పీడ కలలు కంటున్నావా?" అని అడిగింది మా బామ్మ.
"అబ్బే అదేమీ లేదు బామ్మ.... "

"ఇదిగో... నీకు ధైర్యం వచ్చినట్టు ఉంటుంది ... నాకు పారాయణం అయ్యినట్టు ఉంటుంది ... కాస్తా సుందరాకాండ .. చదివి పెట్టు నాన్నా ..."

నాకు కోపం  వచ్చింది ఎందుకోస్తోందో.. ఏమో తెలియదు..."రాముడు!రాముడంటేనే.. మోసం..."నా మొఖం ఎర్రగా అవ్వటం నాకే తెలుస్తోంది....

" ఆలి ని అడవుల పాలు చేసిన ఆ రాముడి కధ  నేను చదవను బామ్మా "

"పోనీ రావణుడి కధ అనుకోని చదువు నాన్న ... ఎలా చదివినా పుణ్యమే "

నాకు కోపం అవధులు దాటుతోంది....

" పరాయి స్త్రీ ని చేర పట్టిన ఆ నీచుడి కధ నేను చదవను బామ్మ.."

మా బామ్మ నెమ్మది గా లేచి వచ్చి.. నా జుట్టు నిమురుతూ...

"చూడు నాన్న.. రావణుడు కూడా.. గొప్ప శివ భక్తుడు.. రాముడు ధర్మానికి కట్టుబడి భార్యని దూరం చేసుకున్నాడు... వెతికితే.. రాముడి లో లోపాలు కనిపిస్తాయి.. అలానే ... రావణుడి లో మంచి కనిపిస్తుంది ..ఏమి  వెతుకుతున్నవో... అదే దొరుకుతుంది నీకు.. నువ్వు ఏమి వెతుకుతున్నావు అన్నది.. నీ సంస్కారం కానీ అవతల వాళ్ళది కాదు.." అని అంది...

ఎవరో... చెంప మీద చెళ్ళున కొట్టినట్టు అనిపించింది.... మా నాన్న వెతకమన్న సత్యం ఇదేనేమో.. నా జీవితం లోని భారం దించిన సత్యం ఇదేనేమో.. నాన్న ని ఎలా... ద్వేషించాను నేను?!ఎంత .. తెలివి తక్కువ వాడిని నేను?!
ఈ సత్యం అర్ధం అయ్యాక.. మా బామ్మకి పారాయణం పైకి చదివి వినిపిద్దామని లేచాను...


Wednesday, September 05, 2012

సినివెన్నెల్లో కాసేపు

హాయ్! నేను పోయిన ఆదివారం నా  స్నేహితురాలితో కలిసి సిరివెన్నెల సీతారామ శాస్త్రి గారిని కలిసాను. నా ఈ పోస్ట్ ఎందుకంటే అయన మాతో మాట్లాడినవి ముందు నేను మర్చిపోకుండా , అలానే ఎవరికైనా ఎం మాట్లాడారు అనే ఆశక్తి ఉంటే వాళ్ళకి కూడా ఉపయోగపడుతుంది అని రాస్తున్నాను.

        మేము వెళ్ళే సరికి విజయ సారధి గారు ( మాకు appointment ఇప్పించిన వారు,  వారి నాన్న గారికి బాలేకపోయినా  మా appointment ని call off చెయ్యటం ఇష్టం లేక మాతో పాటు వచ్చినందుకు Thank You  sir )
సీతారామ శాస్త్రి గారు మాట్లాడుకుంటున్నారు. సాయి గారు ( యోగీశ్వర్  శర్మ) మమ్మల్ని వాళ్ళు ఉన్న చోటకి తీసుకెళ్ళారు .

        అయన ఉన్న గది లోకి అడుగుపెట్టిన వెంటనే ఎంత excitement నన్ను కమ్మేసిందో నేను చెప్పలేను. This was my dream right from the age of 13 ( english తెలుగూ కలిపి రాస్తున్నందుకు క్షమించండి నా భావం ఏ భాష లో స్పష్టం గా  చెప్ప గలుగుతనో అది వాడతాను ) . నేను , ప్రవలిక కూర్చున్నాక  మా పేర్లు అడిగి తెలుసుకున్నారు , వాటి అర్ధాలు తెలుసా అని అడిగారు. నేను అయన కోసం రాసుకొచ్చిన కాగితం చాలా భయపడుతూ ఆయన ముందు పెట్టాను.  And that paper says

                              బెత్తం లేకుండా పాఠాలు నేర్పించిన గురవు గారు మీరు!
                              దీపం లేకుండా వెలుగు చూపిన మార్గదర్శి మీరు!

ఆలోచన -"గాలి వాటు గమనానికి కాలి బాట దేనికి?"

ఆశ -" నిరంతరం ప్రయత్నముండగా నిరాశకే నిరాశ కలగదా ?"

సంకల్పం -" సందేహిస్తుంటే అతి గా సంకల్పం నెరవేరదు గా ?"

దైవం -"అమృతం అయితే నువ్వు పొందు , విషమైతే అది నా వంతు అని అనగలిగే నీ మనసే శివుడిల్లు "
ధర్మం -"అడవే అయిన కడలే అయిన ధర్మాన్ని నడిపించు పాదాలకు శిరస్సు వంచి దారియదా ?"
లక్ష్యం -"లక్ష్యమంటూ లేని బ్రతుకు దండగ , లక్షలాది మంది లేరా మందగా?"
తత్వం -"ధీరులకి దీనులకి అమ్మ ఒడి ఒక్కటే , వీరులకి చొరులకి కంట తడి ఒక్కటే "
ప్రేమ -" తను కొలువై ఉండే విలువే ఉంటే అలాంటి మనసుకు తనంత తానై అడగక దొరికే వారమే వలపంటే"
పెళ్ళి -" కస్తూరి లా మారి నీ నుదుటనే చేరి కడ దాక కలిసుండ నా , కన్నీరు లా మారి నీ చెంప పై జారి కలతల్ని కరిగించనా !"
అమ్మ -" ఎవరు రాయగలరు అమ్మ అను మాట కన్నా  కమ్మని కావ్యం?"

చావు -" ఆయువంటు ఉన్న వరకు చావు కూడా నెగ్గ లేక శెవము పైనే  గెలుపు చాటు రా "

                                     ఇవన్నీ బడి లో నేర్చుకున్నపాఠాలు కాదు మాష్టారు !
                                     మీ పాట ఒడి లో తెలుసుకున్న  సత్యాలు !!

--Saroja

ఇది అయన చదువుతున్నంత సేపు అయన ముఖాన్నే ఎంతో భయం భయంగా చూస్తూ కూర్చున్నాం . అయన చదివి " అద్భుతం ,సాయి ఇలా రా ఇది చదువు, నువ్వు అడుగుతుంటూ ఉంటావు గా అసలు చేరుతయా ? అని ,ప్రతి చినుకు ఎక్కడో ఒక చోట మొలకేస్తుంది , ఇదిగో నిలువెత్తు నిదర్శనం. ఇవి రా అవార్డులంటే " అని అన్నారు .గదిలో ఎంత మంది ఉన్నారో అందరూ చదివారు నేను రాసింది , మా collegue మృదుల రాసింది కూడా ఇచ్చాను , అది చూసి అయన ఇంకా పొంగిపోయారు . As for me 12 years నుంచి అందరూ పిచ్చి అని అభివర్ణించిన నా అభిరుచి కి మొట్ట మొదటి సారి పొగడ్త దక్కింది అది కూడా సాక్షాత్తూ సిరివెన్నెల గారి దగ్గర నుంచి .  I was on verge of tears , ఆయన గొప్పదనం ఏమిటంటే ఆయన పాటలే ఆయనకు రాసి చూపించినా నేను పెద్ద సాహితీ అభిమానిని అని తెగ మొహమాట పెట్టేసారు.

    ఇంకా నీ feelings పక్కన పెట్టి ఆయన ఏమన్నారో చెప్పు తల్లి అని నన్ను కసురుకోకండి , అక్కడకే వస్తున్నా
మేము అడిగిన మొదటి ప్రశ్న

question  "మనసులో నీవైన భావాలే బయట కనిపిస్తాయి దృశ్యాలై , నీడలు నిజాల సాక్ష్యాలే" అంటే  ఏమిటి sir అంటే మనకు ఎదురయ్యే  ప్రేమ , ద్వేషం మన ఆలోచనలను బట్టే ఉంటాయి అని చెప్తున్నారా ?"

Answer "అసలు ఆ పాటలో ఆలోచించాల్సిన line ఇంకోటి ఉందమ్మ , అందరూ ప్రశ్నించుకోకుండా తమకు అర్ధం అయ్యినది అర్ధం చేసుకొని ఓహో గొప్ప పాట ఆహా గొప్ప పాట అంటుంటారు . 'స్నేహితులు నీకున్న ఇష్టాలే , శతృవులు నీకున్న లోపలే ' ఇందులో స్నేహితులు నీకున్న ఇష్టాలే  ఇది అర్ధం అయ్యింది కదా? మరి శతృవులు నీకున్న లోపాలే అని అంటే ఎక్కడో ఎవరో ఉన్మాది ఎవరినో చంపుతాడు మరి వాడు నాకు శతృవు కదా ? వాడు ఎవరినో చంపితే అది నా లోపం ఎలా అవ్వుతుంది ? అని ఆలోచించారా ? ప్రపంచం మొత్తం నీలోనే ఉన్నది అన్నప్పుడు అందులోని లోపాలకి కూడా నీ భాద్యత ఉన్నట్టే గా ? అర్ధం కాలేదా ? సరే నువ్వు రాసుకొచ్చావే ఇందులోని అన్ని భావాలు నీకు నచ్చినవి, తెలిసి రాసావో తెలియక రాసావో కానీ ఈ సత్యాల్ని నువ్వు అనుభూతి చెందావా ఎప్పుడన్నా ? తెలియటం వేరు , నచ్చటం వేరు, అనుభూతి చెందటం వేరు , మనకి నచినది మనం అనుభూతి చెందగలిగితే మనకు ప్రపంచం ఇలా కనపడదు. అందరం నచ్చటం లో ఆగిపోతున్నాం. ఇంతకి నువ్వు అడిగిన ప్రశ్న నీదేనా ? నీదే అయితే నేను చెప్పే దాక అక్కర్లేదు ఈ పాటికి, నా దగ్గరకి రాక ముందే నీకు జవాబు దొరికుండాలి ,ఎందుకంటే నీదైన ప్రశ్న నిన్ను కుదురుగా ఉండనివ్వదు , అల కాక నువ్వు కుదురుగా ఉన్నావంటే ఆ ప్రశ్న నీది కాదు అని అర్ధం. ప్రతి మనిషీ తన జీవితం లో 50 కి పైగ పాత్రలు పోషిస్తాడు, ప్రతి పాత్ర లో ఒక 50 మంది తో interact అవ్వుతడు , వాడి లో ఉన్న ఆశ ని , నవ్వు ని ఆ 50 మందికి  అంటించ గలిగితే , అంటే 2500 మందికి అతికించామనుకో , 5 సంవత్సరాల్లో ప్రపంచం మారిపోదు ? మరి ఇంకా ఇలానే ఉన్నామంటే , మనమే సరిగ్గా అనుభూతి చెందటం లేదు అన్న మాట . అవతల  వాళ్ళు అని అనకు నువ్వు నాతో మనస్పూర్తిగా నవ్వుతూ మాట్లాడావు అనుకో ఎన్ని రోజులు , ఎంత కాలం నేను మూతి ముడుచుకొని కూర్చోగలను చెప్పు? నీ ఓపికకి పరీక్షే కానీ నీ ప్రేమకు కాదు , ఎందుకంటే ఎక్కడైనా ఎప్పుడైనా contradictions does not exist. నువ్వు ఎవరినన్నా నిజంగా  అభిమానిస్తున్నాను కానీ వాళ్ళు నన్ను ద్వేషిస్తున్నారు అంటే , నువ్వు , నీ మనసులో కూడా ఎక్కడో ఆ ద్వేషం ఉంది లేదంటే వారు నిన్ను అభిమానించే తీరాలి, అది సత్యం"

Question : "sir మీరు చిన్నప్పుడు నాస్తికులు అని విన్నాను.."

Answer : "ప్రపంచం లో నాస్తికులు అనే వాళ్ళు లేరు అమ్మా ! నాస్తికులు అనే వాళ్ళు దేవుడు ఉన్నాడు అనే నీ నమ్మకాన్ని నమ్మరు అంతే . నాస్తికులు అడిగే మొట్ట మొదటి ప్రశ్న ఏమిటి?  దేవుడు ఉంటే Suffering ఎందుకు అని ? మన అందరికి అన్నీ సమంగా ఇవ్వకపోయినా , బ్రతకాలి అనే ఆశ , జీవితం మీద ఉండే ఆశ ప్రతి జీవికీ సమంగానే ఇచ్చాడు కదా? అసలా అంత ఎందుకు?నువ్వు పొద్దున్న నిద్ర లేచిన దగ్గర నుంచి ఎ రోజు నువ్వు బ్రతకటానికి ఎంత probability(0.01%) ? చనిపోటానికి ఎంత probablility(99.9%) ? అంత పెద్ద probability రోజు ఫెయిల్ అయ్యి ఎప్పుడో ఒక సారి నిజం అవ్వుతుంటే దానిని మనం accident అంటున్నాము , నిజానికి మనం బ్రతకటమే ఒక accident ఎందుకంటే 0.01% అనే చిన్న probability మీద బ్రతుకుతున్నాం కాబట్టి. God is there , don't search him in heavens , search him in yourself .

Question :"sir ఫలానా book లో ..."


Answer : మీరు నన్ను గురువు గారు అనుకుంటే , నేను చెప్పింది వినండి , నేను చెప్పినవి నిజాలు అని నమ్మండి , మీ నమ్మకమే మీ అనుభూతి అయ్యే వరకూ ఏ పుస్తకాలూ చదవకండి. ఒక్క సారి మీ నమ్మకాన్ని ఏది కదిలించలేదు అని అనుకున్నాక వేరే పుస్తకాలు చదవండి , ఎం చెప్తున్నాయో తెలుసుకోటానికి . మా గురువు గారిని నేను అలానే నమ్మాను "అయన కాకి తెల్లగా ఉంది " అంటే.. వుంది కామోసు నాకు మాత్రం  నల్లగా కనిపిస్తోంది , అది తెల్లగా కనిపించే రోజు వస్తుంది అని నమ్మను. మీ సత్యాన్ని కదనుకోకండి అల అని గురవు మాటని లెక్క చెయ్యకుండా ఉండకండి . మీకు ఇవన్ని ఎందుకు చెప్తున్నా అంటే , జీవితాన్ని face చెయ్యాల్సిన వాళ్ళు మీకే తత్వం ముఖ్యం . philosophy life end లో నేర్చుకుని ఎం చేస్తాం ? స్వర్గం పొందుతామ?there is no life after ! life is to live .Application లేని knowledge ఎం చేసుకుంటాం చెప్పండి? philosophy అనేది మీరు ఇప్పుడు తెలుసుకుంటే you guys will laugh at life ,rather  than life laughing at you . దేనినైనా పసి పిల్లల్లా ఆలోచించండి తల్లి , జవాబు ఇట్టే దొరుకుతుంది , బాగా intelligent గా ఆలోచిస్తే confusions tappa ఎం ఉండవు . మీకో విషయం తెలుసా చిన్న పిల్లలు మన భాష నేర్చుకుని మనలో ఒదుగుతున్నారు ఎదగటం లేదు .

ఇలా ముగిసింది మా discussion , తరువాత చాలా సేపు అయన ఆయనకు నచ్చిన పాటలు పాడి వినిపించారు , మేము మాకు నచ్చినవి పాడి వినిపించాము . "Sir  మీరు negative గా రాయలేరు కదా ? " అని అంటే "అసల negativity లేదు అమ్మ ప్రపంచం లో " అని అన్నారు...

 వెళ్ళే అప్పుడు photo  sir అంటే "ఓ పని చెయ్యండి , ఈ వంక పెట్టుకొని మళ్లీ ఒక 4,5 days లో రండి " అన్నారు
it was like a gift for us . "మీరు జీవితం లో ఎన్నో సాధించి , జీవితాన్ని చూసి నవ్వాలి అని  ఆశీర్వదించారు (just for info ,this is the first time in my life ఒకళ్ళకి దణ్ణం పెట్టటం )

Hope this post helped you .Thank you for your time .

Wednesday, July 18, 2012

Moment for a Life


All those happy moments seems to be ages ago..
When my foolish pride has let you go..

When my dreams and yours were nothing apart..
Something went terribly wrong and everything fell apart..
 
My thoughts sailing through the moonlight..
Looking for you in the strangest of the light..
 
That light is from the heart with a hope..
I am not sure how long can I do cope..
 
I have no regrets though…
For every life has only few moments worth living for..
And I have loads of them when you were with me

P.S: Let me know.. how it is.. :)

Tuesday, March 20, 2012

Ramanee

అలో అలో అల్లో  నా పేరు కధ అండి. అదేం పేరు ? అనకండి. నాకు రాసే వారు పెట్టినన్ని పేర్లు ఉన్నాయి, చదివే వారు గుర్తెట్టుకునన్నిపేర్లు ఉన్నాయి. ఏ పేరు గల కధ ని ఐన ఆ కధ , ఈ కధ అంటారే కనీ, అదిగో ఆ 'బుడుగు' ఇదిగో ఈ 'మడుగు' అని అనరు కదా? ఎంటే కధా అర్ధం అయ్యే లా చెప్తేనే కదా ? అని అంటారు అని తెలుసు  సుమా! ఇప్పుడూ "ఓయీ పుల్లమ్మా! ఆ బుడుగు కధ చదివావా? ఈ మడుగు కధ తెలుసునా?" అని అంటారు కదా? అది అన్న మాట కధ!

     ఇంతకీ కధ లోకి వస్తే, అనగనగా ఒక ఊర్లో కధలు రాసేసి బోలెడంత పేరు తెచ్చుకోవాలి  అనుకునే ఒక వెంకట సుబ్బమ్మ ఉందన్నమాట. దానికేమో కధలు రావాయే! ఏదో ఒక వ్యధ ని పెట్టి కధ రాసేది. పైగా వ్యధలు లేనిదే కధలు రావంటుంది. నిజమే అనుకోండి! కనీ ఈ పిల్ల ఒక రోజు వ్యధ లేని  కధ రాస్తాను అంది. అప్పుడు నేను  రాయలేవు అన్నాను. సుబ్బి కి బోలెడంత కోపం వచ్చి రాసి తీరుతాను  అంది. రాయలేవు గాక రాయలేవు అన్నాను నేను. ఇప్పుడే మొదలెడతాను అంది.. హా బ్రమ్హాండగా ... మొదలు పెట్టు, చూద్దాం అని అన్నాను నేను." అందరూ ఆనందం గా ఉన్న ఊరి లో , అందరూ ఆనందం గానే ఉన్నారు, ఎప్పటికీ ఆనందం గానే ఉన్నారు" ఇదే కధ, నేను పకా పకా నవ్వి.. నా ప్రేయసి వ్యధ లేనిదే నేను సంపూర్ణం కాను, అని చెప్పే సరికి సుబ్బి కి అర్ధం అయ్యింది. ఇంక నేను రాయలేను అని అది డీలా పడితే దాని తరపున నేను మీకు కధ చెప్తున్నాను.

      ఒక అందమైన పల్లెటూరు. కను చూపు మేర అంతా పచ్చని పొలాలు. సినిమాల్లో చూపించినట్టు, గబాలున గట్టు వెంట పరుగేట్టేరు! అడుగు  జారి అడుసు లో పాడేరు. అడుసు అయితే పోనీ కడిగెసుకోవచ్చు, అదే చేను నాశనం చేస్తున్నారు అని ఆ ఆసామి వచ్చి నాలుగు తగిలిస్తే , ఒళ్ళు చింతకాయ పులుసు అవ్వుతుంది.అందుకని చేను వదిలి ఊరి మధ్య ఉన్న చెరువు దగ్గరకు వచేద్దాం ఏమంటారు ? చెరువు చుట్టూతా ఇళ్ళు, చెరువుకు ఒక వైపున రామాలయం, రామాలయం ఎదురుగా బడి.

     బడి లో చాలా మంది పిల్లలే ఉన్నారు సుమండీ! అదిగదిగో అందరి లోను.. ఎర్ర గౌను లో కనిపిస్తోందే ఆ పిల్లే రమణీ, మన కధ కి కధా నాయకురాలు. చూడబోతే రమణీ ఎందుకో కస్సు బస్సు మంటున్నట్టు ఉంది, కనుక్కుందాం పదండి.

"రమణీ ! ఎలా ఉన్నావు?"

"ఏదో ఇలా  ఉన్నాను లే"

"ఎవరేమన్నారు నిన్ను ?"

" మా పంతులు గారు పరీక్షలకి ఎలా చదువుతున్నావు అని అడిగి.... ఎందుకు లే "

" చెప్పు.. పర్లేదు "

"ఏముందీ నీకు లెక్కలు సరిగ్గా రావు కదా, నీ ఎదురు రవి ఉంటాడు, పరిక్ష అప్పుడు సాయం చెయ్యమని చెప్పాను ఏదైనా ఇబ్బంది అయితే తను చూపిస్తాడు లే , నువ్వు ఈ పరీక్ష పాస్ అయితే నీ పై చదువులకు నేను సాయం చేస్తాను అని అన్నారు"

" మంచిదే కదా?"

"ఏంటి మంచిది? నీకు చేత కాదు కానీ ... అని అవమానిస్తేను... నీకు అర్ధం కాదు లే "

అని చర చరా వెళ్ళిపోయింది.

రమణీ పరీక్ష ఎలా రాసిందో కనుక్కుందామని ఇలా కాపు కాసి కూర్చున్నా, వాళ్ళ బడి బయట. అదిగో వస్తోంది రమణీ.

" పరీక్ష ఎలా రాశావు రమణీ? మనలో మన మాట రవి చూపించాడ? నువ్వు చూసి రాశావా?"

"వాడు చూపిస్తూనే ఉన్నాడు, కానీ  నేనే వాడి దాంట్లో చూసి రాసేది ఏంటి అని సొంత గా రాసేసాను...."

ఏమనుకుందాం అండీ ఈ పిల్లకి ? పొగరా? ఆత్మ విశ్వాశామా? ఏదో ఒకటి లెండి ...

ఒక పది రోజుల తరువాత నాకు రమణీ ఏడుస్తూ కనిపించింది..

"ఏం ఏడుస్తున్నావ్?"

"నేను లెక్కల్లో ఫెయిల్ అయ్యాను , మిగతా  అన్ని ఫస్ట్ క్లాసు కానీ లేక్కలోక్కటే పోయింది.."

నేను చెప్పలేదటండి, ఈ పిల్ల కి పొగరే...

"అయ్యో రమణీ పరీక్ష పోతే పోయింది ఏడవకు..."

" ఇంక అంతే! నాన్నగారిని పై చదువుల గురించి అడగలేను..."

"అదెంత పని మల్లి రాసి పాస్ అయ్యి అడగచు లే .."

" లేదు లే పెళ్లి చేసేస్తాను అని అమ్మ తో అన్నారు ... నా తల రాత ఇదంతా..."

అని... పరిగెట్టుకుని  వెళ్ళిపోయింది . ఎప్పుడు నా మాట పూర్తి గా విన్నది కనుక?

ఆ తరువాత రెండేళ్ళు నాకు రమణీ ఎక్కడుందో తెలియలేదు... ఎవరో వైజాగ్ లో వాళ్ళ నాన్న

వాళ్ళు hotel  పెట్టుకున్నారు అని విని పలకరిద్దాం అని వెళ్ళాను ..

రమణీ ఏడుస్తోంది ... ఎవరికీ కనిపించకుండా..

వాళ్ళ అమ్మ నాన్న పెద్దగా వాదించుకుంటున్నారు ...

"ఇంతకముందు వద్దనుకున్నాం కదండీ?  పని ఉంది అని ఊరు వెళ్ళిన వాళ్ళు ఒక్క మాట కూడా చెప్పకుండా

పెళ్లి కుదుర్చుకొని వచ్చాను అంటే?" అని అంది రమణీ వాళ్ళ అమ్మ

"అంటే పెళ్లి కుదిర్చినట్టు."

"బాగుంది నాకు చెప్పకపోతే చెప్పకపోయారు , పెళ్లి అనుకునే అప్పుడు అమ్మాయిని ఒక్క మాట అన్నా అడగాలి కదా..?"

"ఏమిటే దానిని అడిగేది  నిన్ను అడిగేది? అతనకి ఉన్నది చిన్న లోటు అంతే, దానిని ఎత్తి  చూపించకుండా,

అమ్మాయికి సర్ది చెప్పి పెళ్ళికి తయారు అవ్వండి" అని తీర్మానం చేసారు ఆయన.

రమణీ ని చూస్తే జాలి వేసింది.. పలకరించ బుద్ధి కాలేదు.

మళ్ళి ఒక ఐదు ఏళ్ళ తరువాత, తను ఎలా ఉందో చూడాలనిపించింది.

ఎలా ఉందో ఏంటో , ఏం చూడాల్సి వస్తుందో అని భయపడుతూనే వెళ్ళాను ....

కనీ తను ఎంచక్కా ఇంటి పనులు చేసుకుంటూ ఉంది... ప్రశాంతం గా ఉంది అనిపించింది

"రమణీ ... ఎలా వున్నావు?"

"కధా? నువ్వా ? ఎన్ని రోజులైంది  చూసి..? నేను బానే ఉన్నాను.."

"నీకు ఇష్టం లేకుండా నీ పెళ్లి జరిగింది కదా?"

" కొన్ని అల జరిగిపోతుంటాయి.."

"నేను ఆ రోజు మీ ఇంటికి వచ్చాను, నిన్ను పలకరించే ధైర్యం లేక తిరిగి వెళ్లి పోయాను.."

"పోనీ లే వదిలెయ్యి..."

"నువ్వు ఆనందం గానే ఉన్నావా?"

"బానే ఉన్నాను అని చెప్పాగా...  ఇద్దరు పిల్లలు ... బయట ఆడుకుంటున్నారు.."

"మీ ఆయన మంచి వాడేనా?"

"మంచో చెడో.. నువ్వు ఇప్పుడు ఆర్చేది తీర్చేది ఏం ఉంది చెప్పు? నేను చాలా ఆశలే పెట్టుకున్నా జీవితం లో, చదవాలి అని ఇంకోటి అని.. అన్ని అనుకున్నట్టు జరగవు గా, అల జరగలేదు అని ఎప్పటికీ ఏడుస్తూ ఉండి పోలేను గా ? నా పిల్లలు నేను బాధ పడినట్టు బాధ పడ కూడదు అని .. నా తాపత్రయం... అలానే పెంచుతున్నాను కూడా... ఈ సోది అంత ఎందుకు కానీ  ... ఉండు తినటానికి ఎమన్నా తీసుకొస్తాను"
అని చర చరా వంటింట్లోకి వెళ్ళిపోయింది.

ఆడ పిల్ల అనిపించుకుంది రమణీ.... పందిరి ఎలాంటిదైన...మల్లె తీగ మాత్రం ఘుబలించే పూలనే పూస్తుంది...
మన లో ఉన్నా రమణీ లకి అందరికీ... పాదాభి వందనం చేస్తూ ... నన్ను నేను అంకితం ఇస్తున్నాను అంటే...
ఈ కధ అంకితం చేస్తున్నాను..

ఇట్లు
మీ కధ.